ടെഹ്റാൻ : ചിലവ് കുറഞ്ഞതും എന്നാൽ മാരകവുമായ ഡ്രോൺ യുദ്ധത്തിന്റെ ആഘാതം ഇപ്പോൾ ലോകം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഇറാന്റെ വിലകുറഞ്ഞ ഷാഹെദ്-136 സൂയിസൈഡ് ഡ്രോണും യുഎസിന്റെ LUCAS ഡ്രോണും പരമ്പരാഗത ആയുധങ്ങളേക്കാൾ വലിയ നാശനഷ്ടങ്ങൾ വരുത്തിവയ്ക്കുകയാണ് . സമാനമായ കഴിവുകൾ വികസിപ്പിക്കുന്നതിലേക്ക് ഇപ്പോൾ ഇന്ത്യയും അതിവേഗം പുരോഗമിക്കുകയാണ്. ഇന്ത്യയുടെ സ്വന്തം ദീർഘദൂര സ്വേം അറ്റാക്ക് ഡ്രോൺ, ശേഷ്നാഗ്-150, ഇപ്പോൾ പരീക്ഷണത്തിന്റെ നിർണായക ഘട്ടത്തിലാണ്.
ബെംഗളൂരു ആസ്ഥാനമായുള്ള പ്രതിരോധ സ്റ്റാർട്ടപ്പായ ന്യൂസ്പേസ് റിസർച്ച് ടെക്നോളജീസ് (NRT) പൂർണ്ണമായും ഇന്ത്യയിൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ശേഷ്നാഗ്-150, ഏകദേശം ഒരു വർഷം മുമ്പ് പരീക്ഷിച്ചെങ്കിലും ഓപ്പറേഷൻ സിന്ദൂരിന് ശേഷം അതിന്റെ ആവശ്യകത കൂടുതൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞു . ഓപ്പറേഷൻ സിന്ദൂരിൽ, ഇന്ത്യൻ സൈന്യം മറ്റ് NRT ഡ്രോണുകളും ഉപയോഗിച്ചു. ഇതിനെത്തുടർന്നാണ്, തദ്ദേശീയമായി ദീർഘദൂര സ്ക്വാഡ് സ്ട്രൈക്ക് ശേഷി വേഗത്തിൽ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും .
മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഘർഷം ചിലവ് കുറഞ്ഞ ഡ്രോൺ യുദ്ധത്തിന്റെ ശക്തി വ്യക്തമായി തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഷാഹെദ്-136 പോലുള്ള ഡ്രോണുകൾക്ക് വ്യോമ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളെ മറികടക്കാനും പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളെ കൃത്യമായി തകർക്കാനും കഴിയും. യുഎസ് ലൂക്കാസ് ഡ്രോണും ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. .
ശേഷ്നാഗ്-150 ആക്രമണങ്ങൾക്കായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിട്ടുള്ളതാണ്. ഒരേസമയം ഒന്നിലധികം ഡ്രോണുകൾ വിന്യസിച്ചുകൊണ്ട് ശത്രു പ്രതിരോധത്തെ വഴിതിരിച്ചുവിടാനും ദുർബലപ്പെടുത്താനും ഇതിന് കഴിയും. ഇതിന്റെ ദൂരപരിധി 1,000 കിലോമീറ്ററിലധികം ആണെന്നാണ് റിപ്പോർട്ട് . കൂടാതെ അഞ്ച് മണിക്കൂറിലധികം പറക്കാനും ഇതിന് കഴിയും. ലക്ഷ്യസ്ഥാനങ്ങളിൽ പറക്കാനും നിരീക്ഷണം നടത്താനും ആവശ്യമെങ്കിൽ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്താനും ഇതിന് കഴിയും. 25-40 കിലോഗ്രാം ഭാരമുള്ള വാർഹെഡ് വഹിക്കാനും ശേഷിയുണ്ട് . ഘടനകൾക്കും വാഹനങ്ങൾക്കും സൈനിക ഉപകരണങ്ങൾക്കും ഗുരുതരമായ നാശം വരുത്താൻ ഇതിന് കഴിയും.
ഈ സിസ്റ്റത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ശക്തി അതിന്റെ ഘടനയിൽ മാത്രമല്ല, സോഫ്റ്റ്വെയറിലും നിയന്ത്രണ സംവിധാനത്തിലുമാണ്. ഇന്ന് ചെറിയ ഡ്രോണുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നത് സാങ്കേതികമായി ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമല്ലെങ്കിലും, പരസ്പരം ആശയവിനിമയം നടത്താനും, ലക്ഷ്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനും, സ്വതന്ത്രമായി ആക്രമണങ്ങൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും, ജിപിഎസ് ഇല്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കാനും കഴിയുന്ന തരത്തിൽ അവയെ സംയോജിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ വെല്ലുവിളി. ഉപഗ്രഹ സിഗ്നലുകൾ തടസ്സപ്പെടുമ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വിഷ്വൽ നാവിഗേഷൻ സിസ്റ്റം ഉപയോഗിച്ച് ശേഷ്നാഗ്-150 സജ്ജീകരിക്കാനാണ് പദ്ധതി.
ഓപ്പറേഷൻ സിന്ദൂരിന്റെ സമയത്ത് , ആക്രമണങ്ങൾ നടത്താനും, ഇന്ത്യൻ വ്യോമ പ്രതിരോധത്തെ നേരിടാനും, കര ലക്ഷ്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനും ഉദ്ദേശിച്ച് ചിലവ് കുറഞ്ഞ ധാരാളം ഡ്രോണുകൾ പാകിസ്ഥാൻ വിന്യസിച്ചു. മിക്ക ഡ്രോണുകളും വെടിവച്ചിട്ടെങ്കിലും, ഡ്രോണുകൾ യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗമായി മാറിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഇത് തെളിയിച്ചു. അതേ ഓപ്പറേഷനിൽ, ഇന്ത്യയും ആക്രമണ ഡ്രോണുകളും , യുദ്ധോപകരണങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു. ഇത് ശത്രു വ്യോമ പ്രതിരോധത്തിനും റഡാർ സംവിധാനങ്ങൾക്കും കേടുപാടുകൾ വരുത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
